X
تبلیغات
رایتل

موضوع برنامه فراسو با حضور دکتر علی بابایی زاد: تحمل و تحمل پذیری 

 تحمل و تحمل پذیری:                                   
"تحمل" به معنای صبر کردن و طاقت آوردن، روندی بالغانه توأم با فکر و هدف است. به عبارت دیگر تحمل امری تصمیم گیرانه  برای افزایش سازگاری،  گذر از مرحله ای برای رسیدن به مرحله ای دیگر، رسیدن به هدف  و یا ایجاد تغییر می باشد برای همین شرایط سخت را تحمل می کنیم.

وادادگی:
"وادادگی" نتیجه ناامیدی و درماندگی آموخته شده می باشد بدین معنی که هر شرایطی را هر چند ناخوشایند می پذیریم بدون آنکه درصدد تغییر آن باشیم.

تفاوت تحمل و وادادگی:
تحمل و وادادگی با هم تفاوت دارد بعضی اوقات ضعف ها و حقارت های افراد، با تحمل کردن اشتباه گرفته می شود. در وادادگی هر شرایط ناخوشایندی پذیرفته می شود بدون تغییر ولی در تحمل کردن فرد به چرایی و چگونگی کار خود آگاه است، هدف دارد و می داند به کدام سمت و سو می رود.

بررسی ریشه های شکل گیری تحمل و وادادگی:
تحمل و وادادگی به زمان کودکی و آموزش های والین یا جانشینان روانی آنها بر می گردد. این آموزش ها مستقیم و کلامی نیست بلکه با مشاهده رفتارهای آنها، یاد گرفته می شود.
برای مثال کودکی که می بیند چگونه والدینش بالغانه در بعضی مواقع برای هدف مشخصی تحمل و سازگاری را پیشه می کنند و در چه شرایطی چگونه اعتراض می کنند، او نیز یاد می گیرد که کجا و چگونه تچمل بالغ مدار داشته باشد.
ولی کودکی که از همان ابتدا وادادگی مادرش در مقابل پدری مستبد، غر زدن های مادر و احساس اجحاف را در او که گاهی برای مادر در نزد دیگران ارزشمندی نیز می آورد را، می بیند کودک یاد می گیرد به جای تغییر شرایط در برابر شرایط نامطلوب، واداده شود.
در خانواده های مستبد کودکان می آموزند که هرگاه با شرایط نامطلوب مواجه شدند هیچ کاری جز تسلیم شدن و پذیرفتن ندارند و تغییری نمی توانند ایجاد کنند و به عبارتی دچار "درماندگی آموخته شده" می شوند. این در ماندگی که در وادادگی است، به صورت یک الگوی ذهنی و رفتاری می شود و موقعی که کودک بزرگ می شود، در شرایط نامطلوب و در مقابل منبع قدرت واداده می شود و تنها کاری که می کند، پذیرش درد، رنج ، ناامیدی و اضطراب حاصل از وادادگی می باشد.

تأثیر تحمل و وادادگی در روابط به عنوان تبادلات دو سویه:
وقتی در رابطه ای ما تحمل می کنیم، به چرایی و چگونگی آن آگاهیم و هدفی داریم که آن هدف برای دو طرف به صورت برنده-برنده است و فرآیند تحمل در رابطه قابل بررسی است. تحمل بر اساس قدرت است نه بر اساس ضعف، ترس و احساس درماندگی.
در وادادگی طی رابطه افراد غر می زنند، احساس خشم و ناراحتی وجود دارد که ممکن است تبدیل به رفتار پرخاشگرانه نیز بشود و یا اینکه خشم تبدیل به غم شود وفرد الگوی رفتار انفعالی را در پیش گیرد و همه این احساسات نامطلوب (خشم، ترس از رها شدگی در شخصیت های وابسته، غم که روی خشم را می پوشاند، احساس اجحاف)مجموعه رفتاری را شکل میدهد که با تحمل بالغ مدار متفاوت است.

بررسی رابطه وادادگی با نقش های کارپمن:
در وادادگی طی مکانیسم حاصل از کودک و پیام های والد وارد نقش ها می شویم. برای مثال مادری که نسبت به سوء مصرف مواد پسرش بیش حمایتگر می شود، نقش ناجی را بازی می کند و سپس از روی درماندگی وارد نقش قربانی می شود و دچار احساسات واماندگی، درماندگی و بی پناهی می شود و بعد از مدتی وارد نقش ستمگر می شود و با دعوا و مرافعه و بازی سرسام سعی می کند که شرایط را کنترل کند.
هر سه این ها نقش می باشند و هیچ کدام بر اساس تفکر بالغانه نیست و وادادگی در زیر هر سه نقش هست. ورود به این نقش ها منجر به حل مسئله نمی شود زیرا بر اساس هیجان های ناشی از وادادگی است و احساس درماندگی را بیشتر و بیشتر تقویت می کند.

آیا ویژگی وادادگی قابل تغییر است؟
بله با بررسی ریشه های آن قابل تغییر است. باید دید که آیا وادادگی ناشی از اضطراب کلی فرد است که نمی تواند رفتار جرأت مندانه داشته باشد که در این صورت باید به درمان اختلالات اضطرابی پرداخت. یا اینکه این مسئله ناشی از چگونگی ارتباط و نیاز های اوست که در این صورت باید به جنبه های ارتباطی او پرداخت. همچنین وادادگی می تواند ناشی از خشم های درونی باشد که طی آن فرد با وادادگی تمبر جمع می کند و بازی راه می اندازد که با بررسی دوران گذشته می توان تغییراتی را ایجاد کرد.
رابطه وادادگی و تحمل با فرهنگ حاکم بر جامعه:
در برخی فرهنگ ها وادادگی و ضعف به ارزش تعبیر می شود که گویا فردی که بیشتر درد کشیده، ارزشمندتر است. باید دقت کنیم که مبادا ضعف، حقارت، ترس به صورت ارزش درآید که نه تنها ارزش نیست بلکه منجر به بیماری روانی نیز می شود. زندگی سالم زندگی است توأم با لذت، امید، اشتیاق و انجام دادن و نه وانهادگی.

 با تشکر از خانم افروز مکارم نسی بابت گردآوری این مطلب

دانلود فایل صوتی